

Οι πολιτικές ηγεσίες κρίνονται και αξιολογούνται για την ικανότητά τους να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ρόλου τους. Στην εποχή μας υπάρχει έλλειμα ηγετών. Οι τωρινοί πρωταγωνιστές στην πλειονότητά τους ενσαρκώνουν τη μετριότητα. Μάλιστα κάποιοι πρεσβεύουν την αναδίπλωση στο νοσηρό παρελθόν και στον αυταρχισμό. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις Τραμπ, Πούτιν, Ερτογάν. Ο πρώην πρόεδρος της Κύπρου Γιώργος Βασιλείου ήταν μια ξεχωριστή ηγετική φυσιογνωμία. Υπήρξε τολμηρός και ρηξικέλευθος.
Aυθεντικός και συναισθηματικός. Στοχαστικός και επίμονος. Γήινος και πραγματιστής. Μεθοδικός και αποτελεσματικός. Αποστρεφόταν την ελαφρότητα και την επιπολαιότητα. Ασπάστηκε από τη νεανική του ηλικία τις σοσιαδημοκρατικές αρχές.Την πολιτική δράση τη θεωρούσε, υπαρξιακή δικαίωση του πολίτη. Υπήρξε βομβιστής στα χρόνια της δικτατορίας, τοποθετώντας εκρηκτικούς μηχανισμούς σε αμερικάνικους στόχους. Ως Πρωθυπουργός πέτυχε μεγάλους εθνικούς στόχους για την Ελλάδα. Άλλαξε την όψη της χώρας.
Tα μαντάτα στο χώρο της πολιτικής δεν είναι ευχάριστα. Η επέλαση της αλήθειας αποκάλυψε τα πραγματικά μεγέθη των πρωταγωνιστών της. Περίκλειστοι στο μικρόκοσμό τους, αγνοούν το κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον. Οι προσδοκίες και οι αναμονές που είχαν καλλιεργήσει, έγιναν θρύψαλλα. Την ματαίωση συνοδεύει η παρακμή. Ο κατακερματισμός των δυνάμεων τους δείχνει το τέλος φορμαλισμών και αγκυλώσεων. Η βιοεξουσία αποδεικνύεται καταστροφική. Η μετάβαση στο μέλλον απαιτεί νέα διαβατήρια.

Τα κομματικά φρούρια είναι πλέον ακατάλληλα. Οι παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές ανεπίκαιρες. Οι ιδέες και οι αντιλήψεις τέμνονται. Η πολιτική παραμένει ζωτική όταν αποδεικνύεται περιπέτεια ιδεών. Η αξία της υπερβαίνει τους κομματικούς ανταγωνισμούς. Η χρησιμότητά της δεν προσμετράται με τη βλάβη στον αντίπαλο. Απεναντίας, η πολιτική χρειάζεται να είναι ένα Τεχνικό Δελτίο Έργου που συνδυάζει το Μίκρο με το Μάκρο, επιδιώκοντας καθαρούς και μετρήσιμους στόχους...

Ο τίτλος είναι παραπλανητικός, καθώς οι ιστορίες και οι ήρωές του προκαλούν το ενδιαφέρον και των δύο φύλων. Στα πέτρινα χρόνια της μετεμφυλιακής Ελλάδας η ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού επισκέφθηκε τη Μακρόνησο, για έναν φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα με τους έγκλειστους στον αποκαλούμενο τότε «νέο Παρθενώνα» της Ελλάδας. Το διήγημα του Γιώργου Πανταγιά στη συλλογική έκδοση που επιμελήθηκε ο Θανάσης Νιάρχος.