Ενδιαφέροντα άρθρα
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς: Η Αριστερά, η δυστοπική «κανονικότητα» και οι «αιχμαλωσίες» της πολιτικής
Ο μεγάλος διανοητής Κωνσταντίνος Τσουκαλάς που έφυγε από τη ζωή στα 89 του χρόνια σε μια βαθιά, αυτοκριτική και αποκαλυπτική συζήτηση για την πολιτική, τις αξίες της ισότητας και τα αδιέξοδα της εποχής μας. Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει τον Νοέμβριο του 2023 στον διευθυντή του Βήματος, Περικλή Δημητρολόπουλο, ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, έπειτα από μια περίοδο «εκκωφαντικής» σιωπής, είχε καταθέσει τις σκέψεις του για την Αριστερά, τη δυστοπική «κανονικότητα» και τις «αιχμαλωσίες» της πολιτικής από το οικονομικό χρήμα.
Το μέλλον της Ευρώπης χωρίς αμερικανική παρουσία έχει φθάσει
Στο ερώτημα ποιος θα ηγηθεί της Ευρώπης, δεν υπάρχει εναλλακτική λύση πέρα από τη Γερμανία και τη Γαλλία. Οι δύο ισχυρότερες ευρωπαϊκές δυνάμεις πρέπει να αναλάβουν δράση για να καλύψουν το κενό. Δεν μπορούν πλέον οι Ευρωπαίοι να περιμένουν απλώς από τις ΗΠΑ να παρέχουν την απαραίτητη ηγεσία.
ΕΕ – Ελλάδα: Από τον πόλεμο στο Ιράκ στην κρίση του Ιράν
Οι αναλογίες και οι διαφορές που χαρακτήρισαν το 2003 και το 2026, από πλευράς ΗΠΑ, ΕΕ και Ελλάδας, που λόγω προεδρίας είχε τότε έναν ιδιαίτερο ρόλο.Το παρακάτω αφήγημα είναι χρήσιμο για συγκρίσεις με το σήμερα. Θυμίζει μια εποχή στην οποία στις χώρες της ΕΕ υπήρχαν ηγέτες που είχαν το πολιτικό βάρος να διατυπώσουν τις θέσεις των ευρωπαϊκών κοινωνιών και να διαφοροποιηθούν από επιλογές που λειτούργησαν καταστροφικά για εκατομμύρια ανθρώπους.
Κώστας Σημίτης, βιώματα, ευρωπαϊσμός. εκσυγχρονισμός
Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν η Ελλάδα και η Κύπρος σήμερα αν δεν βρίσκονταν στον σκληρό πυρήνα της ΕΕ. ΄Η, μάλλον, όχι, ως πολίτης και των δύο χωρών, μπορώ να φανταστώ. Θα ήταν χώρες διεθνοπολιτικά αδύναμες, ενδεχομένως αλληθωρίζοντας προς τον Πούτιν, με μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, πολιτισμικά-πολιτικά εσωστρεφείς, όπου οι κυρίαρχες, διαπλεκόμενες ελίτ θα συνέχιζαν να κάνουν κουμάντο σχεδόν ανεξέλεγκτες. Η εθνική μοναξιά θα ήταν η παρηγορητική επωδός
Πολιτικά ανιστόρητη και θεσμικά επιπόλαιη αντίδραση
Στα πιο κρίσιμα πεδία, έγιναν τα ακριβώς αντίθετα, σαν να πηγαίνουμε από το 2009 προς τα πίσω και όχι από το 2019 προς τα εμπρός. Και τώρα έχουμε βρεθεί σε κατάσταση εσωτερικής αποσύνθεσης υπό συνθήκες επικίνδυνης διεθνούς ρευστότητας. Όποιος δεν έχει ιστορική μνήμη, αλλά θεωρεί μείζονα αξία την παράταση της εξουσίας του, αναλαμβάνει τον κίνδυνο να οδηγήσει τη χώρα προς το θεσμικό και πολιτικό αδιέξοδο.
Στη μέση μιας ρήξης
Ξέρουμε ότι η παλιά τάξη δεν θα επιστρέψει. Δεν πρέπει να τη θρηνούμε. Η νοσταλγία δεν είναι στρατηγική. Πιστεύουμε όμως ότι μέσα από τη ρωγμή μπορούμε να χτίσουμε κάτι μεγαλύτερο, καλύτερο, ισχυρότερο και δικαιότερο.
Από την αμερικανική ηγεμονία στην ευρωπαϊκή ανασύνθεση
Με δεδομένο τον αυξανόμενο δεξιό λαϊκισμό σε όλες τις χώρες, ζωτικής σημασίας είναι το ζήτημα της πολιτικής ολοκλήρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τουλάχιστον στον βασικό πυρήνα της. Με την πολιτική ενοποίηση θα αποκτήσει την απαιτούμενη ικανότητα παρέμβασης στις παγκόσμιες εξελίξεις.
Κωλοτούμπες
Η κυβέρνηση επιχαίρει για τον ρόλο της Ελλάδας ως διαύλου διοχέτευσης του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου,
που είναι το πιο ακριβό και ταυτόχρονα, το πιο βρώμικο, καθώς η μέθοδος εξόρυξής του, το fracking, προκαλεί μεγάλη καταστροφή στο περιβάλλον.
Υπήρξαν χαμένες ευκαιρίες στο Κυπριακό;
Οι ευκαιρίες συναρτώνται με τις ευρύτερες διεθνείς εξελίξεις και συγκυρίες. Η αξιοποίηση αυτών των συγκυριών απαιτεί πρωτοβουλίες, συνέπεια και αξιοπιστία. Είναι τραγικό, αλλά, όποτε οι Τούρκοι εθνικιστές πόνταραν στον δικό μας μεγαλοϊδεατισμό και απορριπτισμό, δεν λάθεψαν. Κέρδισαν περισσότερα από όσα ανέμεναν.