

Ο εθνικισμός και ο λαικϊσμός είναι επικίνδυνοι ιοί. Ο πολιτικός πρωτογονισμός που εκνσαρκώνουν, εδράζεται στο μίσος και στο φόβο. Τα δομικά προβλήματα του ύστερου καπιταλισμού, είναι βούτυρο στο ψωμί τους. Οι Αμερικανοί που καταψήφισαν τον Τράμπ, στράφηκαν κατά ενός ξέφρενου και αδίστακτου πλουτολαϊκισμού. Οι Ευρωπαίοι που προσβλέπουν στην ακροδεξιά, μπολιάζουν τον νεοφασισμό και το νεοναζισμό με τον τραμπισμό. Οι πολιτικές σημάνσεις ακόμη και οι πεποιθήσεις των εκλογέων, είναι εντελώς διαφορετικές. Εκφράζουν δύο διαμετρικά αντίθετα ρεύματα.
Η πολιτική ως πρώτη ύλη για την επίτευξη στόχων και προσδοκιών, είναι σε υποχώρηση. Οι ζωτικές προτεραιότητες της χώρας δεν βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας ατζέντας. Απεναντίας, κυριαρχούν τα προβλήματα της μικροφυσικής της εξουσίας. Η διαφθορά και η συναλλαγή, παραπέμπουν σε παρακμή. Η ζοφερή εικόνα, επιτείνει την κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών. Οι πολιτικές ηγεσίες δέσμιες της ψηφοθηρίας, πολιτεύονται με το βλέμμα στραμμένο στον ορυμαγδό των δημοσκοπήσεων.
Η ανάγνωση της πραγματικότητας είναι δείκτης αυτογνωσίας και επίγνωσης. Τα γεγονότα δεν παύουν να είναι το μοναδικό κριτήριο της αλήθειας. Η άρνησή τους μόνο αναξιοπιστία επιφυλάσσει. Ο τωρινός κόσμος είναι αλλού. Η όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και τα επακόλουθα ελλείματα, προκαλούν το παλιρροιακό κύμα δυσαρέσκειας και αμφισβήτησης. Η ματαίωση διαμορφώνει ζωτικό χώρο για τους εκφραστές του ανορθολογισμού, του εθνικολαϊκισμού. Η ψύχωση ακυρώνει τη λογική. Η επέλαση της Ακροδεξιάς βρίσκει πρόσφορο έδαφος.

Τα κομματικά φρούρια είναι πλέον ακατάλληλα. Οι παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές ανεπίκαιρες. Οι ιδέες και οι αντιλήψεις τέμνονται. Η πολιτική παραμένει ζωτική όταν αποδεικνύεται περιπέτεια ιδεών. Η αξία της υπερβαίνει τους κομματικούς ανταγωνισμούς. Η χρησιμότητά της δεν προσμετράται με τη βλάβη στον αντίπαλο. Απεναντίας, η πολιτική χρειάζεται να είναι ένα Τεχνικό Δελτίο Έργου που συνδυάζει το Μίκρο με το Μάκρο, επιδιώκοντας καθαρούς και μετρήσιμους στόχους...

Ο τίτλος είναι παραπλανητικός, καθώς οι ιστορίες και οι ήρωές του προκαλούν το ενδιαφέρον και των δύο φύλων. Στα πέτρινα χρόνια της μετεμφυλιακής Ελλάδας η ποδοσφαιρική ομάδα του Ολυμπιακού επισκέφθηκε τη Μακρόνησο, για έναν φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα με τους έγκλειστους στον αποκαλούμενο τότε «νέο Παρθενώνα» της Ελλάδας. Το διήγημα του Γιώργου Πανταγιά στη συλλογική έκδοση που επιμελήθηκε ο Θανάσης Νιάρχος.