Αρθρογραφία
Γεωπολιτική Παραζάλη
Οι σιαμαίοι σύμμαχοι Τράμπ και Νετανιάχου, ενσαρκώνουν φρενήρη πολιτική. Με την πολεμική τους επιδρομή στον Ιράν, άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου. Ο αμερικανός πρόεδρος, επηρμένος από ανεξέλεγκτο κυνισμό, έχει καταληφθεί από το σύνδρομο του τζογαδόρου. Ο ισραηλινός πρωθυπουργός, καταζητούμενος για εγκλήματα πολέμου, διεκδικεί “το βιβλικό δικαίωμα” να καταλάβει τη Μέση Ανατολή. Η ανθεκτικότητα της Ευρώπης παραμένει ισχυρή. Ο τολμηρός Σάντσεθ, εξέφρασε την ευρωπαϊκή ψυχή.
Ζωτική ανάγκη η καθαρή και φθηνή ενέργεια
Η κλιματική κρίση δεν είναι αυταπάτη όπως υποστηρίζει ο Τραμπ. Η ύπαρξη της οφείλεται στα ορυκτά καύσιμα. Ανθρακας, λιγνίτης, πετρέλαιο, αέριο επιβαρύνουν δραστικά το περιβάλλον.Οι θιασώτες των ορυκτών καυσίμων, επιδίδονται σ’ενα τιτάνιο αγώνα για να επιβάλλουν την ενεργειακή τους κυριαρχία. Η απεξάρτηση μας από αυτά, είναι ζωτική ανάγκη. Η Ελλάδα αξιοποιώντας την ηλιακή και αιολική της ενέργεια, διασφαλίζει ενεργειακή αυτονομία , επάρκεια και ασφάλεια.
Οι σειρήνες της απαξίωσης καραδοκούν
Tο εγχώριο πολιτικό σύστημα αυτουπονομεύεται. Η ρευστότητα και ο κατακερματισμός επιτείνουν την κρίση εμπιστοσύνης. Η ψυχή της πολιτικής χάνεται. Η αξία των ιδεολογιών, βρίσκεται στα τάρταρα. Τα εξατομικευμένα προτάγματα αντικαθιστούν τα συλλογικά. Η αυταρέσκεια των κυβερνώντων, αλλά και οι άτοπες επιθυμίες των αντιπολιτευόμενων, αφήνουν αδιάφορο το ευρύτερο κοινωνικό σώμα.
To σύνδρομο των ανεπίγνωστων
Πραγματικότητα είναι, για να επικαλεστώ τον Γιούργκεν Χάμπερμας, ότι ορθολογικά αποδεχόμαστε πως ισχύει. Η σχέση μας μαζί της, είναι δείκτης επίγνωσης. Η υποτίμηση ή ακόμη και η αγνόηση της, προκαλεί τύφλωση.Μας καθιστά δέσμιους αυταρέσκειας, έπαρσης και ψευδαισθήσεων. Οι ιθύνοντες της βιοεξουσίας ζώντας στον μικρόκοσμο τους, αδυνατούν να εξοβελίσουν την αλήθεια. Πόσο μάλλον να απονεκρώσουν τη σκέψη των πολιτών.
Αδίστακτοι έμποροι πατριδοκαπηλίας, υιοθετούν τους τουρκικούς ισχυρισμούς
Η έκβαση της κρίσης των Ιμίων, έδειξε ότι οι τουρκικές προκλήσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά. Αρκεί βέβαια να υπάρχει η απαιτούμενη επίγνωση των κινδύνων που ελοχεύουν. Αλλά και των όποιων επιδιώξεων έχει η εκάστοτε ηγεσία της γειτονικής χώρας. Ωστόσο, η τωρινή συζήτηση που γίνεται εδώ στην Ελλάδα με αφορμή τα τριάντα χρόνια από τα Ίμια έχει εκτροχιαστεί. Μέλημα των εμπόρων του εθνικού φρονήματος είναι, να εκδικηθούν ετεροχρονισμένα τον Κώστα Σημίτη.
Το ηγετικό διαμέτρημα του Γιώργου Βασιλείου
Οι πολιτικές ηγεσίες κρίνονται και αξιολογούνται για την ικανότητά τους να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ρόλου τους. Στην εποχή μας υπάρχει έλλειμα ηγετών. Οι τωρινοί πρωταγωνιστές στην πλειονότητά τους ενσαρκώνουν τη μετριότητα. Μάλιστα κάποιοι πρεσβεύουν την αναδίπλωση στο νοσηρό παρελθόν και στον αυταρχισμό. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις Τραμπ, Πούτιν, Ερτογάν. Ο πρώην πρόεδρος της Κύπρου Γιώργος Βασιλείου ήταν μια ξεχωριστή ηγετική φυσιογνωμία. Υπήρξε τολμηρός και ρηξικέλευθος.
Oι βόμβες του Κώστα Σημίτη
Aυθεντικός και συναισθηματικός. Στοχαστικός και επίμονος. Γήινος και πραγματιστής. Μεθοδικός και αποτελεσματικός. Αποστρεφόταν την ελαφρότητα και την επιπολαιότητα. Ασπάστηκε από τη νεανική του ηλικία τις σοσιαδημοκρατικές αρχές.Την πολιτική δράση τη θεωρούσε, υπαρξιακή δικαίωση του πολίτη. Υπήρξε βομβιστής στα χρόνια της δικτατορίας, τοποθετώντας εκρηκτικούς μηχανισμούς σε αμερικάνικους στόχους. Ως Πρωθυπουργός πέτυχε μεγάλους εθνικούς στόχους για την Ελλάδα. Άλλαξε την όψη της χώρας.
Πίσω από τη βιτρίνα της πολιτικής
Tα μαντάτα στο χώρο της πολιτικής δεν είναι ευχάριστα. Η επέλαση της αλήθειας αποκάλυψε τα πραγματικά μεγέθη των πρωταγωνιστών της. Περίκλειστοι στο μικρόκοσμό τους, αγνοούν το κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον. Οι προσδοκίες και οι αναμονές που είχαν καλλιεργήσει, έγιναν θρύψαλλα. Την ματαίωση συνοδεύει η παρακμή. Ο κατακερματισμός των δυνάμεων τους δείχνει το τέλος φορμαλισμών και αγκυλώσεων. Η βιοεξουσία αποδεικνύεται καταστροφική. Η μετάβαση στο μέλλον απαιτεί νέα διαβατήρια.
Στα τάρταρα ο βαθμός πολιτικής εμπιστοσύνης
Κράμα δυσπιστίας, δυσαρέσκειας, απογοήτευσης προκαλεί ισχυρό υπόκωφο ήχο. Το αποστραγγισμένο πολιτικό σύστημα, δεν ακούει την υπόγεια κοινωνική βοή. Οι κυβερνώντες αυτάρεσκοι, πιστεύουν στην μοναδικότητα τους. Οι αντιπολιτευόμενοι επενδύουν στη δολιοφθορά. Η πολιτική ως σχέδιο, επαγγελία, διαχειριστική επάρκεια και ηγετική ικανότητα αναζητείται.