Αρθρογραφία
Πρωτοκαθεδρία δημοσκοπήσεων
Η πολιτική ως πρώτη ύλη για την επίτευξη στόχων και προσδοκιών, είναι σε υποχώρηση. Οι ζωτικές προτεραιότητες της χώρας δεν βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας ατζέντας. Απεναντίας, κυριαρχούν τα προβλήματα της μικροφυσικής της εξουσίας. Η διαφθορά και η συναλλαγή, παραπέμπουν σε παρακμή. Η ζοφερή εικόνα, επιτείνει την κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών. Οι πολιτικές ηγεσίες δέσμιες της ψηφοθηρίας, πολιτεύονται με το βλέμμα στραμμένο στον ορυμαγδό των δημοσκοπήσεων.
O φόβος ως ψυχολογικός ρυθμιστής ηττημένων προσδοκιών
Η ανάγνωση της πραγματικότητας είναι δείκτης αυτογνωσίας και επίγνωσης. Τα γεγονότα δεν παύουν να είναι το μοναδικό κριτήριο της αλήθειας. Η άρνησή τους μόνο αναξιοπιστία επιφυλάσσει. Ο τωρινός κόσμος είναι αλλού. Η όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και τα επακόλουθα ελλείματα, προκαλούν το παλιρροιακό κύμα δυσαρέσκειας και αμφισβήτησης. Η ματαίωση διαμορφώνει ζωτικό χώρο για τους εκφραστές του ανορθολογισμού, του εθνικολαϊκισμού. Η ψύχωση ακυρώνει τη λογική. Η επέλαση της Ακροδεξιάς βρίσκει πρόσφορο έδαφος.
Κλιματική ανθεκτικότητα με νέα ενεργειακή αρχιτεκτονική
Τα μάυρα σύννεφα είναι ορατά. Ο δρόμος για την κλιματική κόλαση είναι ανοικτός. Οι θιασώτες των ορυκτών καυσίμων, μεταχειρίζονται τον πλανήτη σαν υπόνομο. Μέλημά τους, η άντληση υπέρογκων κερδών αδιαφορώντας για τις καταστροφικές επιπτώσεις των επιλογών τους. Με όπλο την ενέργεια, Τράμπ και Πούτιν επιχειρούν το στραγγαλισμό της Ευρώπης. Στο στόχαστρο τους, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η ενεργειακή αναδίπλωση της Ελλάδας, την καθιστά ευάλωτη στο ακριβό και επιβλαβές αμερικάνικο αέριο.
Με το βλέμμα στη στιγμή, αντί στη διάρκεια
Οι κοινωνικές ανισομέρειες δεν αντιμέτωπίζονται με πακέτα παροχών. Ούτε με διάφορα επιδόματα. Απεναντίας συντηρούν το αντιπαραγωγικό, παρασιτικό και στρεβλό κοινωνικό μοντέλο. Εύλογο επακόλουθο η διαιώνιση της μικρομεσαίας μιζέριας. Ο πολιτικός ανταγωνισμός εξαντλείται στις γεναιοδωρίες και στις αυταρέσκειες των πρωταγωνιστών του. Αντιστρατεύεται την κυβερνησιμότητα του τόπου. Αλλά ενέχει και τον κίνδυνο της κοινωνικής αστάθειας.
Το ΠΑΣΟΚ μέσα στον χρόνο
Τα κόμματα ζουν πολλές ζωές. Το ΠΑΣΟΚ έζησε δύο. Η πρώτη με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Η δεύτερη με τον Κώστα Σημίτη. Οι περιπέτειες που στη συνέχεια βίωσε, το έπληξαν δραστικά. Το κατέστησαν ευάλωτο στους ανταγωνιστές του. Το έμφάνισαν ετερόφωτο. Οι ταλαντώσεις του, το δίχασαν. H αδυναμία του να εναρμονιστεί με το χρόνο, το εμποδίζουν να διευρύνει την απήχησή του. Η ταύτιση με τους δυνητικούς εκλογείς του, προϋποθέτει ένα νέο και σύγχρονο πρόταγμα. Πρόγραμμα χώρις πρόταγμα είναι σκοπός χωρίς νόημα.
Αυταπόδεικτες αλήθειες του Κυπριακού
Δεν έχει καταστεί κοινός τόπος η ανάγκη ενός ιστορικού συμβιβασμού επωφελούς και για τις δύο κοινότητες. Οι ατέρμονες συνομιλίες διαχρονικά προσκρούουν στην ανομολόγητη διαπίστωση: Ουσιαστικά έως τώρα δεν υπήρξε η απαραίτητη βούληση για την επανένωση της Κύπρου. Ο παγωμένος χρόνος, ενέχει τον κίνδυνο το Κυπριακό να περάσει στη σφαίρα της μεταφυσικής, επιβεβαιώνοντας την εκτίμηση περί νεκρής υπόθεσης. Η δυσανεξία στον πραγματισμό, οι εθνοκεντρικοί εγωισμοί, οι ανάρμοστες στρατιωτικές συμμαχίες επιτείνουν τα αδιέξοδα.
Εύη Ντίνου, όταν το πάθος για ελευθερία ήταν πολιτική
Όσοι είχαν την τύχη να την γνωρίσουν, καταλάβαιναν δίχως ιδιαίτερη προσπάθεια, ότι η Εύη ήταν μια ψυχή ελεύθερη, αλύγιστη, υπερήφανη, συναισθηματική. Την ιδιοσυστασία της, δεν ήθελες πολύ χρόνο να την αντιληφθείς. Εύκολα διαπίστωνες, τη γήινη σχέση της με τη ζωή, την αξιοπρέπεια που τη διέκρινε, την ανιδιοτέλειά της, η οποία την καθιστούσε ξεχωριστή. Η Εύη Ντίνου υπήρξε μια σεμνή προσωπικότητα, στην Ιατρική, στην Πολιτική.
Αναπαράσταση απαίδευτων και ανέμπνευστων ηγεσιών
Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα, δεν συνιστά τομή στη συνέχεια της πολιτικής του υπόστασης. Ούτε συνδέεται με νέες ιδέες και διαφορετικές προσεγγίσεις. Η ανατοποθέτηση του, αποδεικνύεται άτολμη και θολή. Ο τρόπος που πολιτεύεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, καθιστά μύθευμα την κεντρώα φυσιογνωμία. Ουσιαστικά ενσαρκώνει τη βιοεξουσία. Η διακυβέρνησή του στηρίζεται στην τεχνική νοημοσύνη, παραλύοντας τη δημιουργικότητα και την έμπνευση. Και οι δύο υποδύονται τις εμπνευσμένες και ικανές ηγεσίες του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη, μολονότι δεν έχουν την παραμικρή ομοιότητα.
Κούφια στρατηγήματα
Η πλειονότητα των πολιτών αντιμετωπίζει το εγχώριο πολιτικό σύστημα με απαξία. Οι συντελεστές του, κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι, δέσμιοι μιας υπερχειλίζουσας ελαφρότητας, καταφεύγουν σε αχρείαστες αυταρέσκειες. Η απομάγευσή τους, δεν τους ανησυχεί. Ούτε τους προβληματίζει το κύμα δυσαρέσκειας και απογοήτευσης που όπως φαίνεται κατακλύζει την ευρύτερη κοινή γνώμη. Οι παραμορφωτικοί φακοί με τους οποίους είναι εξοπλισμένοι, τους στερούν τη δυνατότητα να γνωρίζουν τη ζώσα πραγματικότητα.