Του Γιώργου Πανταγιά
Η Κρήτη, «μια λωρίδα γης στη μέση του πελάγου», όπως εξαιρετικά την περιγράφει ο Όμηρος. Τόπος ξεχωριστός και δυναμικός, εμπνευσμένος και φωτεινός, ανυπότακτος και ατίθασος, ελκυστικός και μοναδικός. Στη μάχη με το χρόνο, η Κρήτη άντεξε. Δημιούργησε το δικό της μύθο. Πλούτος της, η ιστορία της και ο πολιτισμός της, τα γεωφυσικά της χαρακτηριστικά και τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Και πάνω απ’ όλα, οι αδάμαστοι άνθρωποι της.
Η αξία της Κρήτης είναι η ακαταμάχητη δύναμή της. Τη βιώνουμε καθημερινά, όλοι εμείς που γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και διατηρούμε ισχυρούς τους δεσμούς μαζί της. Αλλά και οι επισκέπτες, ντόπιοι και ξένοι. Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συνυπάρχουν με αντιφάσεις και ανισομέρειες. Όμως δεν παύουν να ενσαρκώνουν την πραγματικότητα. Και το κυριότερο, δίνουν υπόσταση στην ίδια τη ζωή μας.
Ο σπουδαίος Κρητικός Νίκος Καζαντζάκης, στην Αναφορά στον Γκρέκο, μας είχε προειδοποιήσει. «Όποιος πατήσει το πόδι του σ’ αυτό το νησί, αισθάνεται μια μυστηριώδη δύναμη να διακλαδίζεται γλυκά και ευεργετικά μέσα από τις φλέβες του, νοιώθει την ψυχή του να αρχίζει να μεγαλώνει». Η κρητική ψυχή αναβλύζει ενέργεια, αποφασιστικότητα και άσβεστο πάθος. Το νοιώθει ο καθένας από μας, που έχει την τύχη να περπατά στις απέραντες ομορφιές του τόπου μας.
Αρκεί το βλέμμα μας, να κοιτάει μπροστά. Έτσι μόνο θα αφήσουμε πίσω μας τις στρεβλώσεις, τις μονομέρειες, ακόμη και τις αυταρέσκειες. Αλλά και θα προσπεράσουμε ότι αποπνέει υστέρηση. Ασφαλώς και η κλιματική αλλαγή δημιουργεί νέα δεδομένα παντού. Και πρωτίστως σε περιοχές, που αντικειμενικά θεωρούνται ευάλωτες. Το πρόβλημα της λειψυδρίας στο Ρέθυμνο, έρχεται να μας δείξει τις συνέπειες της επιβάρυνσης του κλίματος.
Ωστόσο τα ισχυρά όπλα του Ρεθύμνου, είναι η παραγωγή, ο τουρισμός, η ενέργεια. Μάλιστα χρωματίζοντας τις τρεις αυτές ζωτικές προτεραιότητες, την παραγωγή με κόκκινο, τον τουρισμό με μπλε, την ενέργεια με πράσινο. Με το τρίχρωμο αυτό τρίγωνο, διασφαλίζει τις προϋποθέσεις να προσβλέπει στην ισόρροπη και βιώσιμη ανάπτυξη.
Το κόκκινο της παραγωγής, μας υποδηλώνει τη ζωτικότητα και τη δύναμη επιβίωσης του πρωτογενή τομέα. Το μπλε του τουρισμού, ενσαρκώνει την ηρεμιστική επίδραση της χαλάρωσης και της απόδρασης από την καθημερινότητα. Το πράσινο της ενέργειας επικαιροποιεί την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος και βελτίωσης της ποιότητας της ζωής μας αξιοποιώντας τον ήλιο και τον άνεμο, για καθαρή και φτηνή ενέργεια.
Απλώς αυτή τη φορά χρειάζεται να ξεχωρίσουμε, το διαρκές όφελος από το πρόσκαιρο κέρδος. Αλλά και να έχουμε επίγνωση ότι η μονοκαλλιέργεια είναι ακατάλληλη συνταγή. Κυρίως δε, να απεξαρτηθούμε από τις κακές συνήθειες. Και πάντα να έχουμε στο νου μας, τα λόγια του Γιάννη Τσαρούχη, «Η Κρήτη δεν είναι νησί, ούτε χώρα. Μια Ήπειρος είναι».