Δημόσιος λόγος
To σύνδρομο των ανεπίγνωστων
Πραγματικότητα είναι, για να επικαλεστώ τον Γιούργκεν Χάμπερμας, ότι ορθολογικά αποδεχόμαστε πως ισχύει. Η σχέση μας μαζί της, είναι δείκτης επίγνωσης. Η υποτίμηση ή ακόμη και η αγνόηση της, προκαλεί τύφλωση.Μας καθιστά δέσμιους αυταρέσκειας, έπαρσης και ψευδαισθήσεων. Οι ιθύνοντες της βιοεξουσίας ζώντας στον μικρόκοσμο τους, αδυνατούν να εξοβελίσουν την αλήθεια. Πόσο μάλλον να απονεκρώσουν τη σκέψη των πολιτών.
Αδίστακτοι έμποροι πατριδοκαπηλίας, υιοθετούν τους τουρκικούς ισχυρισμούς
Η έκβαση της κρίσης των Ιμίων, έδειξε ότι οι τουρκικές προκλήσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά. Αρκεί βέβαια να υπάρχει η απαιτούμενη επίγνωση των κινδύνων που ελοχεύουν. Αλλά και των όποιων επιδιώξεων έχει η εκάστοτε ηγεσία της γειτονικής χώρας. Ωστόσο, η τωρινή συζήτηση που γίνεται εδώ στην Ελλάδα με αφορμή τα τριάντα χρόνια από τα Ίμια έχει εκτροχιαστεί. Μέλημα των εμπόρων του εθνικού φρονήματος είναι, να εκδικηθούν ετεροχρονισμένα τον Κώστα Σημίτη.
Στη μέση μιας ρήξης
Ξέρουμε ότι η παλιά τάξη δεν θα επιστρέψει. Δεν πρέπει να τη θρηνούμε. Η νοσταλγία δεν είναι στρατηγική. Πιστεύουμε όμως ότι μέσα από τη ρωγμή μπορούμε να χτίσουμε κάτι μεγαλύτερο, καλύτερο, ισχυρότερο και δικαιότερο.
Το ηγετικό διαμέτρημα του Γιώργου Βασιλείου
Οι πολιτικές ηγεσίες κρίνονται και αξιολογούνται για την ικανότητά τους να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ρόλου τους. Στην εποχή μας υπάρχει έλλειμα ηγετών. Οι τωρινοί πρωταγωνιστές στην πλειονότητά τους ενσαρκώνουν τη μετριότητα. Μάλιστα κάποιοι πρεσβεύουν την αναδίπλωση στο νοσηρό παρελθόν και στον αυταρχισμό. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις Τραμπ, Πούτιν, Ερτογάν. Ο πρώην πρόεδρος της Κύπρου Γιώργος Βασιλείου ήταν μια ξεχωριστή ηγετική φυσιογνωμία. Υπήρξε τολμηρός και ρηξικέλευθος.
Oι βόμβες του Κώστα Σημίτη
Aυθεντικός και συναισθηματικός. Στοχαστικός και επίμονος. Γήινος και πραγματιστής. Μεθοδικός και αποτελεσματικός. Αποστρεφόταν την ελαφρότητα και την επιπολαιότητα. Ασπάστηκε από τη νεανική του ηλικία τις σοσιαδημοκρατικές αρχές.Την πολιτική δράση τη θεωρούσε, υπαρξιακή δικαίωση του πολίτη. Υπήρξε βομβιστής στα χρόνια της δικτατορίας, τοποθετώντας εκρηκτικούς μηχανισμούς σε αμερικάνικους στόχους. Ως Πρωθυπουργός πέτυχε μεγάλους εθνικούς στόχους για την Ελλάδα. Άλλαξε την όψη της χώρας.
Από την αμερικανική ηγεμονία στην ευρωπαϊκή ανασύνθεση
Με δεδομένο τον αυξανόμενο δεξιό λαϊκισμό σε όλες τις χώρες, ζωτικής σημασίας είναι το ζήτημα της πολιτικής ολοκλήρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τουλάχιστον στον βασικό πυρήνα της. Με την πολιτική ενοποίηση θα αποκτήσει την απαιτούμενη ικανότητα παρέμβασης στις παγκόσμιες εξελίξεις.
Πίσω από τη βιτρίνα της πολιτικής
Tα μαντάτα στο χώρο της πολιτικής δεν είναι ευχάριστα. Η επέλαση της αλήθειας αποκάλυψε τα πραγματικά μεγέθη των πρωταγωνιστών της. Περίκλειστοι στο μικρόκοσμό τους, αγνοούν το κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον. Οι προσδοκίες και οι αναμονές που είχαν καλλιεργήσει, έγιναν θρύψαλλα. Την ματαίωση συνοδεύει η παρακμή. Ο κατακερματισμός των δυνάμεων τους δείχνει το τέλος φορμαλισμών και αγκυλώσεων. Η βιοεξουσία αποδεικνύεται καταστροφική. Η μετάβαση στο μέλλον απαιτεί νέα διαβατήρια.
Στα τάρταρα ο βαθμός πολιτικής εμπιστοσύνης
Κράμα δυσπιστίας, δυσαρέσκειας, απογοήτευσης προκαλεί ισχυρό υπόκωφο ήχο. Το αποστραγγισμένο πολιτικό σύστημα, δεν ακούει την υπόγεια κοινωνική βοή. Οι κυβερνώντες αυτάρεσκοι, πιστεύουν στην μοναδικότητα τους. Οι αντιπολιτευόμενοι επενδύουν στη δολιοφθορά. Η πολιτική ως σχέδιο, επαγγελία, διαχειριστική επάρκεια και ηγετική ικανότητα αναζητείται.
Κλιματικές και γεωπολιτικές ασυμμετρίες
Στην εποχή του τραμπικού πλουτολαϊκισμου, η κλιματική αλλαγή θεωρείται απάτη. Τα ορυκτά καύσιμα χρησιμοποιούνται για την επίτευξη του συναλλακτικού βολοταρισμού. Την αυτοκρατορία του ρωσικού αερίου, τη διαδέχεται η αυτοκρατορία του αμερικανικού αερίου. Η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης βάλλεται. Η Ελλάδα αναθεωρώντας την ενεργειακή πολιτική της, υποκύπτει στις επιδιώξεις της Αμερικής. Ο άλλοτε εμφανιζόμενος ως πράσινος πρωθυπουργός μεταλλάχθηκε σε θιασώτη του αμερικανικού αερίου.